Zamana dargınım ben,
O yüzden doğum günümü unutur,
Günlüğe sırasız yazarım.
Zamana kırgınım ben,
Seni benden ayırır,
Ateşsiz çırasız yanarım.
Saniyeler yıl olur,
Ana dönüşür yıllarım,
Mutluluklar kısalır,
Uzadıkça uzar acılarım.
Zamana küskünüm ben,
Ağlama, bu ağlayış ayrılığın habercisi,
Ağlama, hoş kokmuyor sensizliğin nefesi,
Ağlama uzaktan da olsa
Hoş gelmiyor yalnızlığın sesi.
Sen ağlarsan ben ne yapayım,
Hangi denizde,
Hangi umuda olta atayım,
Yastığım diken olur,
Uyuyamam ki yatayım.
Ağlama, bu yaşlar
İsyankar haykırışlara gebe,
Asi kelimeler fısıldıyor şiirlere,
Ağlama, gözlerine gülerken bakayım,
Gözyaşını değil, gülüşünü götüreyim gittiğim yere.
Aşk şiirlerini çok ucuz buluyordum.
Ama daha da ucuzunu ben yazıyordum.
Çünkü kalbimin her hücresiyle seni seviyordum.
Dizilerde başrol oynuyordum,
Aşk romanlarında baş karakter,
Bir romeo oluyordum,
Bazen Mecnun.
Her yerde seni buluyordum,
Ve aşkın her zaman farklı tat veriyordu bana
Bazen neşeli oluyordum,
Bazen mahzun.
Bazen mağrur,
En sert müziklerde baş kaldıryordum acıya.
Öyle hapsediyordu ki beni gurur,
Telefona uzanamıyordu elim,
Kilitleniyordu dudaklarım seni görünce.
Bazen üstün geliyordu nefretim,
Küfürlerim şiirlerime karışıyordu,
Aynı duyguları yaşıyordum.
Rüyalarım kabuse dönünce.
Continue reading »
Ve tanrı insanı yarattı,
Önce ademi, kil toprak çamurdan,
Ve havvayı yarattı
Ademin kaburgasından.
Ve diğerleri, üremeli ademle havvadan.
Adem ile havva cennette,
Yaşamayı öğrenmekte,
Ve en büyük hediye
geldi şeytandan
Yasak bir meyve
Görünümünde koca bir yalan.
Adem almadı hediyeyi,
Ve şeytan kadını vurdu,
En zayıf yanından.
Ve havva geldi ademin sol yanından.
Ve tanrı yalanı yarattı.
Çok kullanıldığında zayıf,
Az kullanıldığında etkili bir silahtı.
Ve tanrı insanı yarattı,
Ve tanrı kadını yarattı
Ve tanrı yalanı yarattı…
Ne demişti alyazmalım,
Sevgi iyilikti, dostluktu emekti.
İyiydim, hoştum, emek de verdim.
Ama sanma ki ben seni yüzde yüz sevdim.
Benim sana olan aşkım bir sırdı,
İçindeki sevgi üçte birdi.
Üçte biri saplantı,
İlk kötülüğü yaptığında başladı,
İntikam gibiydi, çabuk söndü,
Her yumrukta kendimi dövdüm,
Attığım her kurşun geri döndü.
Alışkanlıktı üçte biri,
Her gittiğinde o gelirdi.
Yanında acıların piri; hasret
Yokluğun aydınlatırdı yalnızlığımı,
Her gidişinde o sesi söylerdi hayaletin; sabret.
Üçte bir sevgi, Üçte bir alışkanlık ve saplantı,
İşte bu yekünde aşkım,
Sevgim üçtebir olsa da,
Mutluluk için
Yüzdeyüz sana muhtacım.